०७० का बिद्यार्थी नेता

चालिसको दशकमा खुब राजनीति चल्थ्यो रे। बिद्यार्थि राजनीति त झनै उत्कर्षमा थियो रे ,राज्यले झन् त्यत्तिकै दमन गर्थ्यो भन्ने सुन्छु। बिद्यार्थी नेताहरु पुलिस/आर्मीको आँखा छल्नसाथ ८/१० जना कति हुन्छन् बटुलेर भाषण दिन थालिहाल्थे रे।

तर आज परिस्थिति त्यस्तो रहेन।सबैको हातहातमा मोबाइल, घर घरमा ईन्टरनेट हुन्छ। त्यसैले बिद्यार्थी नेताहरु आजकाल राजनीति गर्ने आधुनिक विधि अपनाउँछन्। एक एक कार्यकर्ता संग च्याट गर्छन्।त्यतिकै आफ्नो गुट बलियो बनाउँछन्।बर्षमा सायद मुस्किलले एक/दुईटा बुक पढ्छ्न्।त्यसकै बारेमा दिनमा ४/५ ओटा स्टाटस् जान्छन्।अझै भयन,बेलुकातिर बुक पढ्या सेल्फी नै आउँछ फेसबुकमा।यस्तै यस्तै सेल्फी त दिनहुुँ जान्छ्न्, घुमघाम गर्दा सेल्फी,खाजा खाँदा सेल्फी,गाडी चड्यो सेल्फी,फिल्महलमा सेल्फी, थिएटरमा सेल्फी,मिटिङनै पिच्छे सेल्फी,कार्यकर्तासंग सेल्फी,नेतासंग सेल्फी,बुढीसंग सेल्फी।सेल्फी नै सेल्फी...।त्यती गर्दा नि भयन आजकल त रेकर्डेड अडियो अपलोड गर्ने चलन चल्यारच प्रभु।

यसमै कार्यकर्ताहरुको आधा हजार लाइक सरर आउँछ।उ त्यसैमा गर्ब गर्छ।यत्तिकै यत्तिकै उ देशको ठुलो मान्छे बन्ने सपना बोकेर दौडिरहेको हुन्छ।

#देशको भविष्य कता?